Loop met me mee

“Ik had een hondje, dat hondje ging dood. En nu weet ik niet hoe ik niet verdrietig moet zijn.” Deze vraag van een meisje aan de boeddhistische leermeester Thich Nhat Hanh was voor mij veruit het meest ontroerende en confronterende moment uit de film “Walk With Me”. Dit was voor mij waar de film over ging, of eigenlijk, over zou moeten gaan. Het ietwat wollige antwoord van de meester bevredigde niet voor mij en ik bedacht me dat het meisje nog altijd niet wist waar ze naar toe moest met haar verdriet of hoe ze dat verdriet kon leren omzetten naar iets positiefs. Thich Nhat … Lees verder Loop met me mee

Domweg gelukkig

En nu ik zonet toch zo lyrisch over Amsterdam heb geschreven moet dit gedicht van J.C. Bloem uit m’n hoofd en op papier (nou ja papier…”Papier is voor tevredenen of legen/En dan: wat is papier nog in dit land?” 😉DE DAPPERSTRAATNatuur is voor tevredenen of legen.En dan: wat is natuur nog in dit land?Een stukje bos, ter grootte van een krant,Een heuvel met wat villaatjes ertegen.Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,De’ in kaden vastgeklonken waterkant,De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrandDoor zolderramen, langs de lucht bewegen.Alles is veel voor wie niet veel verwacht.Het leven houdt zijn wonderen verborgenTot het … Lees verder Domweg gelukkig

De Keerzijde

Ik heb eens ergens gelezen dat er in Amsterdam meer fietsen dan inwoners zijn. Amsterdam telt ruim 800.000 inwoners en er zijn meer dan 900.000 fietsen in de stad.Met al die fietsen wordt per dag ongeveer twee miljoen kilometer gefietst, onder meer over ruim 500 kilometer (vrije) fietspaden.Er zijn mensen die beweren dat je tegenwoordig makkelijker je auto dan je fiets kwijt kunt in het centrum.Ik zelf doe daar hard aan mee en gebruik mijn stadsfiets dagelijks.Het is een genot om door de stad te laveren, midden op straat lopende toeristen te ontwijken en alle wachtende auto’s achter je te laten.En het … Lees verder De Keerzijde

Daar bij die molens

Mondriaan, Molen bij zonlicht Afgelopen vrijdag ben ik op de valreep naar de overzichtstentoonstelling van Piet Mondriaan in het Haags Gemeentemuseum geweest.Het is voor mij altijd een genoegen om rond te lopen in het prachtige Art Deco gebouw dat is ontworpen door de bekende architect H.P. Berlage.Over de tentoonstelling zelf is al veel gezegd en geschreven en omdat deze inmiddels afgelopen is zal ik het daar verder niet over hebben.Nog wel wil ik stilstaan bij het feit dat Mondriaan een aantal prachtige schilderijen heeft gemaakt van molens. Door deze molens, uit de periode 1904-1911, te bekijken wordt de overgang van realistisch naar … Lees verder Daar bij die molens

Verzinnen is herinneren

“Nooit zal ik dat moment vergeten. Ik had iets verzonnen wat waar was. (…) Als een archeologisch werktuig had de leugen een ingegraven detail losgekrabd en uit de krochten van het geheugen opgediept. Het was voor mij een onvoorstelbaar bevrijdend inzicht: verzinnen is herinneren.” In de laatste alinea van hoofdstuk 1 uit het boek “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest” van de Duitse schrijver Joachim Meyerhoff, komt de protagonist Jocci er achter dat iets dat hij had verzonnen om zijn verhaal spannender te maken, ook daadwerkelijk waar blijkt te zijn. Zo moet het volgens mij ook gegaan tijdens … Lees verder Verzinnen is herinneren

Alsof iedere dag je laatste is

Kortgeleden las ik een interessant artikel waarin aan een groep mensen de vraag werd gesteld bij welke levenshouding je het meest geluk zou kunnen ervaren: Leven alsof iedere dag je laatste is of leven alsof iedere dag je eerste is? Uit het artikel bleek dat de meerderheid koos voor het leven alsof iedere dag je eerste is. Dat lijkt natuurlijk een aantrekkelijke optie, immers je hebt je hele leven nog voor je en aan de dood hoef je voorlopig niet te denken. En hoe heerlijk is het om dingen voor de eerste keer te ervaren. Dat is anders bij de … Lees verder Alsof iedere dag je laatste is