Cherubim-bij-Paradijs

Als kind leerde ik dat het Paradijs, dat van Adam en Eva, ergens tussen de rivieren de Eufraat en de Tigris moet hebben gelegen. Het oude Mesopotamië dus. Het was een tuin of lusthof waar alles vredig was, zonder ziekte en dood en bovendien van een grote schoonheid. Daar wilde ik wel eens naar toe, dacht ik toen in mijn onschuld.

Later, toen ik ongeveer 12 jaar was, speelde ik met mijn vriendjes in de duinen achter de watertoren van het dorp Monster vlakbij mijn toenmalige woonplaats Loosduinen. In die periode beschouwde ik die plek als mijn paradijs, mijn Hof van Eden.

Toen ik ouder werd en het reizen ontdekte kwam ik er achter dat de wereld vol is met paradijzen. Vol met plaatsen waar het zo ongelooflijk mooi is dat ik me inderdaad als Adam in het Paradijs waande. Die plaatsen nestelden zich in mijn hoofd en de heimwee naar mijn paradijzen sloeg toe zodra ik weer in mijn eigen wereld was. 

Ik wilde terug. Opnieuw daar zijn waar een deel van mijn hart was achtergebleven.

Maar toen ik daar opnieuw kwam, vol verwachting het oude terug te vinden, bleek veel veranderd. Ik kwam er achter dat “de mens” niet echt zuinig is op zijn paradijzen. Onbedorvenheid is ver te zoeken en vrijwaring van ziekte en dood al helemaal. Ik zag de armoede, de honger, de vervuiling.

Waarom had ik dat toen niet gezien? vroeg ik me af. Had ik mijn paradijzen geïdealiseerd? Was ik de eerste keer dat ik er was blind geweest voor de schaduwkant van het paradijs? Of was het toch de mens die het kapotmaakte? Wie zal het zeggen. De waarheid zal, zoals vaak, ergens in het midden liggen.

Ik ga niet meer terug naar mijn paradijzen. In gedachten heb ik er, net als bij het Bijbelse Paradijs, twee engelen met vlammende zwaarden voor geplaatst die me tegen zullen houden zodra ik er weer naar toe zou willen. 

Maar mijn paradijzen blijven bestaan. Ik houd ze levend in mijn  herinneringen.

 

1 reactie op “Paradijzen

  1. Het is magisch om de tigris en de eufraat over te steken en het vruchtbare stroomgebied te overzien. maar het is waar, de best bewaarde paradijzen bevinden zich in het hart en in de herinnering.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: