Moeder #1

In de verschillende fasen van mijn leven heb ik kerstmis heel divers ervaren.

Als jongetje vroeger bij mijn ouders thuis was het een feest waar ik met verlangen naar uitkeek. Meer nog dan naar Sinterklaas. Kennelijk waren mijn ouders toen in staat een sfeer te scheppen waar ik me prettig en veilig bij voelde. Als ik er nu aan terugdenk voel ik opnieuw de warmte en geborgenheid van het toenmalige gezinsleven.

Later, tijdens mijn opstandige jaren, verzette ik me tegen het kerstfeest. Het was immers een religieus feest en met de bekrompenheid van godsdienst en religie wilde ik toen helemaal niets meer te maken hebben. Ik schopte boos om me heen zonder rekening te houden met de gevoelens van anderen. Als ik aan deze periode terugdenk voel ik opnieuw de sfeer van  verwijdering en onbegrip, de boosheid en opstandigheid die ik toen in mij had.

Toen ik zelf kinderen had probeerde ik de fijne momenten die ik thuis met kerst had ervaren ook te scheppen in mijn gezin, maar echt goed lukte mij dat niet, zeker niet na mijn echtscheiding. Het bleef, zo ervoer ik dat toen, altijd een opgelegd en enigszins geforceerd gebeuren. Wanneer ik aan die tijd terugdenk voel ik weer die onmacht om het beter te doen dan mijn ouders, die mij toen parten speelde.

Moeder met kettingTegenwoordig word ik rond deze tijd herinnert aan het ziekbed en sterven van mijn moeder. Het was een lijdensweg met veel pijn en ziekenhuisopnames.

Op 19 december 1997 is mijn moeder overleden. Dat moment komt weer dichterbij en opnieuw beleef ik die periode van doorwaakte nachten en wachten op het einde.

Sinds de sterfdag van mijn moeder is kerst voor mij onlosmakelijk verbonden met het lijden en sterven van haar. De beelden komen terug. De gevoelens worden herbeleefd.

7 gedachten over “Moeder #1

  1. Vorig jaar op Kerstmis stierf mijn schoonma. Mijn schoonouders leven aan het einde van onze tuin en dus spring ik nog regelmatig binnen bij schoonpa om een tas koffie te drinken. Ze had veel pijn en moest volgens de dokters al veel eerder gegaan zijn. Mijn schat is cipier en kan niet weg wanneer hij wil op het werk maar een collega switchte het laatste uur en ze is gestorven in zijn armen. Hij had een voorgevoel en kwam op tijd en heeft er vrede mee. Voor de kids zit oma dus voortaan altijd aan de feesttafel met kerstmis. Plezier en verdriet gaan hand in hand hier. Herinneringen zijn er om te koesteren, ook de pijnlijke. Ik wens je een ‘warme’ kerst toe!

    Liked by 1 persoon

  2. Tja, het geluk van je jeugd ga je later pas zien en eigenlijk zijn we dan altijd te laat. Bij het ouder worden komt alles terug. En ik zie een mooie moeder. Sterkte in deze dagen.

    Liked by 1 persoon

  3. Dat begrijp ik helemaal Harme… Als kind zie je/ voel je enkel het leuke kerstfeest, met ouder worden begin je met kerst vooral de fouten te zien in je relatie… , en nog een stuk later mis je de personen die je lief waren en die zijn weggevallen…
    Prachtige foto van je moeder.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s