Films

Visages, Villages

Ik loerde al een tijdje op de documentaire Visages, Villages van de hand van de Franse regisseur Angnès Varda. Vanmorgen lukte het me dan eindelijk de film te gaan zien.

Visages_villages4Angnès Varda heeft een groot aantal films en documentaires op haar naam staan. De inmiddels 89 jarige filmregisseur is in deze documentaire een samenwerking aangegaan met de eveneens Franse, 34 jarige fotograaf en beeldend kunstenaar JR. Van hem zijn alleen de initialen van zijn naam bekend.

De opzet van deze nieuwste film is simpel: Varda en de vijfenvijftig jaar jongere JR reizen per bestelbus door het Franse platteland en doen daar dorpjes aan om de lokale gemeenschap te ontmoeten. Ze portretteren de mensen en drukken de foto’s ter plekke af op meer dan levensgroot formaat, om die vervolgens op muren of andere objecten op te plakken.

Visages-villages1Dit idee levert behalve prachtige beelden van de opgeplakte foto’s, ook mooie en bij tijd en wijle ontroerende, gefilmde interviews op. Zoals dat van de dochter van een mijnwerker, die zich herinnert hoe haar moeder elke avond het zwart van haar vaders rug schrobde terwijl hij in de woonkamer in een tobbe zat. Of  dat van een boer, die tegenwoordig moederziel alleen op zijn computergestuurde tractor zit en vertelt hoe anders en hoeveel socialer zijn werk vroeger was. Ik zag en hoorde een Frankrijk dat mijns inziens nauwelijks meer bestaat.

Hoewel Varda nog scherp van geest is, is dat met haar zicht niet meer het geval. Ze lijdt aan een degeneratieve oogziekte waardoor ze niet meer scherp kan zien. Dat moet, zeker voor iemand die altijd met beelden bezig is geweest, rampzalig zijn.

Zijdelings komt de naderende dood ook aan bod. “Ik ben er niet bang voor,” zegt Varda, “maar ik denk er wel veel aan.”

Het resultaat is een road movie met een lach en een traan. Ik ben blij dat ik deze film heb kunnen zien.

villages_visages3

5 reacties op “Visages, Villages

  1. Mooie recensie Harme! Ik ontdekte (in de trailer) dat er ook opnamen gemaakt zijn in Reillanne; een schitterend dorpje in de Luberon, waar wij bijna jaarlijks komen (kamperen of huisje huren) en eindeloos genieten van een wandeling, het uitzicht of een café crème bij het hotel de La Place.

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een wonderlijk verhaal. Het geeft ook aan dat leeftijd er niet toe doet, zolang de leeftijd van de geest maar overeenkomt.

    Liked by 1 persoon

  3. Spreekt me ook aan. Die noteer ik!

    Liked by 1 persoon

  4. Veelbelovende foto’s ook..!
    Staat bij deze genoteerd, al denk ik dat ik eerst een docu probeer.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: