Om mijn oud woonhuis peppels staan

Om mijn oud woonhuis peppels staan 
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven" 
een smalle laan 
van natte blaren, het vallen komt. 

Het regent, regent eender te hooren 
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven" 
en altijd door en 
de treuren uit, de wind verstomt. 

Het huis is hol en vol duisternis 
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven" 
gefluister is 
boven op zolder, het dakgebint. 

Er woont er een voorovergebogen 
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven" 
met lege ogen 
en die zijn vrede en rust niet vindt.

Toen ik vanmorgen bovenstaand gedicht van J.H. Leopold (1865-1925) las en ik het rustig op mij liet inwerken, dwaalden mijn gedachten af naar mijn woonhuizen door de jaren heen. Ik kon me niet concentreren op een bepaalde woning. Mijn gedachten schoten heen en weer in de tijd en ik zag vluchtig al die woonplekken voorbij schieten.

Ik ben in mijn leven al vaak verhuisd. Als ik goed tel heb ik op zestien verschillende adressen gewoond in acht verschillende plaatsen. Het lijkt me aardig om, als geheugen opfrisser voor mezelf en wellicht als aardige info voor de lezer, in verschillende blogs deze woonhuizen eens na te lopen.

Mijn geboortehuis stond in Loosduinen. Ik heb al een aantal keer in diverse stukjes over dit tegenwoordige stadsdeel van Den haag geschreven (zie hiervoor de Tag: Loosduinen).

Huwelijk ouders.jpg

Ik kan mij zelf niet veel meer herinneren van mijn geboortehuis. Mijn ouders zijn er vanaf januari 1945 gaan wonen nadat ze in het huwelijk waren getreden. Ik zelf heb er van 01 november 1947 tot ongeveer september 1951 gewoond en was dus bijna 4 jaar toen we daar weggingen. Het pand was gelegen aan de Burgemeester Hovylaan. Het was een kleine woning boven een kruidenierszaak. De eigenaresse van die zaak werd door mijn oudere zus “Tante Beneden” genoemd. Logisch toch? Omdat ik in die tijd nog niet zo welbespraakt was, verbasterde ik haar naam tot “Tante Nene,” wat volgens mij ook niet onaardig klinkt.

BurgHovylaan

Langs de hele lengte van de Hovylaan liep een vaart waar ’s morgens vroeg de veilingschuiten doorheen voeren, die beladen met groenten en fruit op weg waren naar de groenteveiling, of later op de dag leeg weer terug naar de tuinderijen. Loosduinen had in die tijd overigens twee groenteveilingen, een Rooms Katholieke en een Coöperatieve.

Aan de overkant van de vaart lag het Sint Leonardus Gesticht. Voor zover mij bekend in die tijd een weeshuis. Het is gebouwd in 1907 in een combinatie van neogotische en neorenaissance-vormen en wordt geflankeerd door school- en patronaatsgebouwen uit 1929 in zakelijk-expressionistische vormen.

Leonardus_Gesticht-2

Een flink aantal jaren gelden, toen mijn vader nog leefde en nog altijd in Loosduinen woonde -hij is er geboren en gestorven, over woonplekken gesproken- ben ik nog eens teruggegaan naar de plek waar ik ter wereld ben gekomen. Maar nergens in mij was ook maar iets dat de plek als zodanig herkende. Het was gewoon een straat ergens in een buitenwijk van Den Haag.

Foto's collectie: Gerard van der Swaluwe op www.htmfoto.net