20180125_113915.jpg
Loosduinen, Nieuwe Weg 13B – 1951-1957

In 1951 zijn wij, dat waren mijn ouders, mijn oudere zus en ik, verhuisd van de Burgemeester Hovylaan naar de bovenste, derde verdieping, van een nieuw, naoorlogs appartement aan de Nieuwe Weg nummer 13B, eveneens in Loosduinen. Gek genoeg kan ik me van de verhuizing zelf totaal niets herinneren.

Het was een simpele flatwoning, maar voor die tijd een modern huis. Ik had een eigen kamer aan de voorkant met uitzicht op de molen en verder naar achteren op de -toentertijd nog- Nederlands Hervormde kerk. Het kleine raam op straat hoogte was van de kelderboxen. Toen ik er woonde was er nog geen sprake van een portiekdeur, het portiek was open en iedereen kon er naar binnen lopen. Dat zegt iets over de tijd en waarschijnlijk over het respect dat men voor andermans eigendommen had.

Zo hing er bij ons overdag vaak een touwtje uit de brievenbus (ja, daar hebben we het touwtje van Jan Terlouw). Ik noemde de brievenbus in die tijd steevast “klepper.” Omdat de bel te hoog zat voor mijn lengte, klepperde ik, wanneer het touwtje er niet was, met de bakelieten brievenbusklep en dat, geloof me, gaf meer lawaai dan alle bellen in het hele portiek bij elkaar. Mijn moeder had een gruwelijke hekel aan dat geluid. Nog voor ze de deur had open gedaan kon ik haar al horen zeggen: “Ja, ja, ik kom al, rustig maar.”

De flats waren in een carrévorm gebouwd, zodat er een grote binnentuin was. In die tuin stonden uit hout opgetrokken speeltoestellen zoals schommels, een glijbaan en een klimrek. We speelden daar vaak onder het toeziend oog van onze moeders die vanaf de balkons ons in de gaten konden houden. Ik herinner me dat, toen ik al wat ouder was, ik soms met een vriendje langs de achterkant van de huizen het hele carré rondliep op zoek naar dingen die van de balkons naar beneden waren gevallen. De buit was steeds schamel en bestond veelal uit wasknijpers, maar het idee ooit een grote schat te vinden was een spannend perspectief.

Vanuit deze woning ben ik aan mijn schooljaren begonnen. In de periode 1952-1954 ging ik voor het eerst naar de kleuterschool van juffrouw Poot in de Willem III straat. Vervolgens in 1954 naar de Gereformeerde Lagere Wilhelminaschool op het Pieter de Hooghplein. Met mijn twee jaar oudere zus en nog een aantal kinderen uit de buurt liepen we dagelijks in een klein half uur naar school. Twee keer per dag heen en weer, behalve op woensdag. En al naar gelang wat we onderweg tegen kwamen en waardoor we werden afgeleid, kwamen meestal op tijd aan.

Van het interieur van het huis herinner ik me niet zoveel. Wel kan ik me nog altijd de dominant aanwezige kolenhaard voor de geest halen, een kachel van het type Permanent Duplex gefabriceerd door ijzergieterij De Etna. De kolen lagen beneden in de kelderbox opgeslagen. Het plekje voor de haard was ideaal om heerlijk te zitten dromen terwijl ik in de blauwe vlammetjes staarde, of om er liggend op mijn buik in een boek te bladeren. In het voorjaar, wanneer het stookseizoen was afgelopen, werd de loodzware haard via de trappen naar beneden gesjouwd en in de kelderbox gestald, tot het nieuwe stookseizoen weer begon. Waarom dit omslachtige ritueel twee keer per jaar plaatsvond, in plaats van de haard gewoon in de woonkamer te laten staan, weet ik niet.

In deze woning is mijn jongere zus geboren. Het feit dat ik, als middelste kind, de enige jongen was in het gezin, leverde mij het grote voordeel van een eigen kamer op. Mijn nieuwe zusje ging bij mijn oudere zus op de kamer.

Ik heb in deze woning een deel van mijn jeugd doorgemaakt waar ik met een positief gevoel op kan terugkijken. Het was een prettige woonomgeving met veel ruimte en natuur om me heen. Het is in die periode geweest dat mijn vader mij de liefde voor die natuur heeft bijgebracht. Als kind vond ik het geweldig hoe hij ieder plantje langs de kant van de weg wist te duiden en leergierig als ik was, stak ik daar veel van op.

Voor mij is de tijd in deze woning de periode geweest waarin ik de warmte en veiligheid van ons gezin op haar best heb kunnen ervaren. Ik heb er tot het voorjaar van 1957 gewoond.

20180125_114701-EFFECTS.jpg
Uitzicht vanuit mijn kamer in de huidige tijd.