Leo van der Zalm was een Amsterdams dichter, ik schreef al eerder over hem.

Hij leefde van 12 april 1942 tot 01 juni 2002.
Zijn oeuvre is beperkt gebleven.
Hij woog de woorden en heroverwoog ze totdat hij ze goed genoeg vond.
Dan gaf hij ze weg aan zijn lezers.
Ik ben een van die lezers.
En herlees hem keer op keer.

 

LEVENSEINDE VAN EEN SPIN

Net voor het doodgaan
ging hij verzitten, zette zich schrap
om zo waardig te sterven
in een houding van
dreigende waakzaamheid

het heeft nu
een dag geregend en er is
niets over van al
die waardigheid

lijf gekanteld, poten
slordig gespreid, een poot
zelfs al los verderop
gespoeld

hoe vergeefs ook de houding
het is niet onopgemerkt gebleven.

© Leo van der Zalm