Halfvol of Halfleeg

De optimist: “Dit glas is halfvol.”
De pessimist: “Dit glas is halfleeg.”

Optimist_PessimistJarenlang heb ik gedacht dat ik een optimistisch persoon was. Nou ja misschien met wat pessimistische trekjes, maar zeker geen somberman.

Maar toen ik een aantal jaar geleden met collega’s een gesprek had hierover, werd ik toch wel bestempeld als iemand met een pessimistische kijk op de wereld. Nu was het wel zo dat deze mensen niet tot mijn inner circle behoorden, maar mij toch wel geregeld meemaakten.

Ik was daar in eerste instantie wel verbaasd over en moest er steeds aan denken als zich een situatie voordeed waarop ik regeerde. Ik dacht dan; reageer ik nu echt zo pessimistisch op zaken? En heb ik al die jaren dan zo’n verkeerd beeld van mezelf gehad? In die tijd bracht het mijn zelfbeeld wel wat aan het wankelen.

Toen ik er een tijdje over had nagedacht, begon ik toch wel meer te begrijpen waarom mensen mij iemand met een pessimistische inslag vonden. Ik was iemand die wel eerst goed nadacht voordat ik ergens aan ging beginnen en kon dan ook wel snel beren op de weg zien. En eigenlijk moet ik toegeven dat dat nog steeds wel zo is. Ik reageer zelden impulsief.

Maar of ik nu een uitgesproken pessimist ben? Ik houd van films en literatuur waarbij de somberheid van het doek en uit de eReader druipt. En de muziek die ik draai is ook niet echt om een polka op te dansen.

Voor mijzelf is dat een gangbare manier om in het leven te staan. Ik geniet er van, kan me wentelen in die sfeer en het heeft voor mij juist iets positiefs. Ik word gelukkig van het Adagio for strings van Samuel Barber, van het Erbarme Dich uit de Mathhäus Passion en van films als bijvoorbeeld Verdwijnen en Anna’s War. Niet allemaal even vrolijk, maar voor mij van een oneindige schoonheid.

Het ligt natuurlijk nooit zo zwart wit dat je of het een of het ander bent. Vaak zul je van beiden iets in je hebben en dat zal voor mij niet veel anders zijn.

Ik begrijp wel dat het bij anderen kan overkomen als dat ik een sombere en dus pessimistische inslag heb. Voor mijzelf is het gewoon my way of life.

En om terug te komen op de titel van dit stukje, ik geloof wel dat ik eerder een halfleeg glas zie staan dan een halfvol glas.

 

Bron afbeeldingen: Pinterest

 

32 gedachten over “Halfvol of Halfleeg

  1. Mensen die altijd maar iets te rooskleurig voorstellen daar kan je gerust je vraagtekens bijzetten. Toevallig zei ieamand mij ook laatst dat ik melancholisch was.
    Ik hou ook van muziek waar verdriet in zit. Zo zeg ik het altijd maar. Dat heeft niks met pessimisme te maken. Betekent gewoon dat je een hart hebt en dat het klopt.
    Ik heb verder ook een hele lichte kant.
    Ach iedereen is anders. Gezond ergens vraagtekens bijzetten getuigd van onderscheidingsvermogen.
    Is het glas halfvol of half leeg, welk glas?
    haha

    Liked by 1 persoon

  2. Ik heb je nooit als pessimistisch ervaren. Juist het tegenovergestelde, maar ook met een bepaalde dosis kijk op de wereld die gewoon echt aandoet. Je wind er geen doekjes om en steekt je kop niet in het zand voor leed. Het is knap dat je uit zulke duisternis iets kunt halen dat je mooi vind. Ik herken dat wel een beetje.
    Als jij je prettig voelt bij jouw ‘way of life’, blijf gewoon doen. Iedereen is anders en mooi op zijn/haar eigen manier. Liefs

    Liked by 1 persoon

  3. In redelijk wat van wat jij schrijft kan in me terugvinden. Ik neig soms naar het een, soms naar het ander. En wanneer mensen me soms wijzen op een eerder uitgaan van wat er verkeerd kan gaan of het mindere dan noem ik mezelf eerder een realist dan een pessimist. Kwestie van perceptie zeker 😊

    Liked by 1 persoon

  4. Ik vind het relatief. In verhouding tot wat of wie ben je optimist of pessimist? Veel heeft ook te maken met je ervaringen uit het verleden. Mijn echtgenoot is in mijn ogen soms te optimistisch. Het glas is altijd halfvol, zelfs al zie je dat het ver leeg is. Bij mij is dat eerder omgekeerd. We vullen elkaar dus goed aan; ik ben eerder een pessimist. Op school daarentegen, vindt men mij een grote optimist omdat ik weleens een grap durf te maken als het mij te ernstig wordt en omdat ik daar veel beter kan relativeren. Zeg, heuh, het is mijn werk maar hoor… Dus ja, wat is een mens dan? Ik zie mijzelf als een mix van de twee. Het hangt af van de mensen rondom mij en de omstandigheden. En dat zal bij jou vast ook zo zijn.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja dat is zeker zo. Soms noem ik het ook “melancholisch” in de zin van weemoedig.
      Fijn dat je je werk goed kunt relativeren wanneer dat nodig is, dan houd je het het langst vol denk ik.Geef je les op een basisschool of middelbaar….?

      Liked by 2 people

      1. In het middelbaar, maar ik geef nu maar vier uren les meer per week. Om het niet af te leren… Voor de rest organiseer ik de stages en begeleid ik de studenten van de lerarenopleiding. Het is een heel grote school met bijna 3000 leerlingen. Dus best pittig. Wel fijn dat ik veel vrijheid heb in de organisatie van mijn uren.

        Liked by 1 persoon

  5. Ik ben vrij zwart/wit. Dat komt voornamelijk door mijn opvoeding. Bij ons thuis was het vroeger niet veilig. Na een enorm trauma, ben ik de wereld als een gevaar om mij heen gaan zien. Het gekke is dat ik vanbinnen altijd zeeën van humor heb gehad. Volgens mijn therapeut heeft dat me gered (in de zin dat ik niet aan de drank of erger ben gegaan.) Ik kan slecht bij mijn gevoel maar bij de opvoeding van mijn dochter nooit. Dat zie ik nu pas in.
    Geen idee of ik optimistisch of pessimistisch ben. Ik vraag het mezelf regelmatig af.
    Ik houd wel net als jij van “dramatische” muziek.

    Liked by 1 persoon

  6. Ik probeer mezelf te beschermen tegen teleurstellingen. Dus ik stap automatisch wat op de rem. Ik heb ook meer tijd nodig om te wennen. ‘Slow to warm up’ heet dat in temperamentstermen. Maar of dat nu pessimisme is?

    Liked by 1 persoon

  7. In de tijd van de oude Grieken had men het in dergelijke gevallen over catharsis; het lijden van anderen zien werkt louterend voor de toeschouwer. Als je de dingen te rooskleurig zag had je last van hubris of overmoed; wie op een wolkje leeft valt er vroeg of laat af. Je instelling is misschien ook cultureel bepaald.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s