Guilty Pleasure (2)

Bijna iedereen kan wel een liedje uit de film The Sound of Music meezingen. Ik zelf wel meer dan een. Ik ben namelijk een fan van de film.
Ik zag de film voor het eerst begin 1966 in de Haagse bioscoop Euro Cinema op de Leyweg en ik was direct verkocht. Vooral de muziek sprak me aan. En kennelijk was ik niet de enige. De film heeft namelijk 138 weken in de Haagse bioscoop gedraaid. Stel je dat in deze tijd eens voor; een film die bijna 3 jaar in één en dezelfde bioscoop draait.

Ccharmian_Carr
En natuurlijk was ik heimelijk verliefd op Liesl, de oudste dochter van de Von Trapp kinderen. Deze rol werd gespeeld door de Amerikaanse actrice Charmian Carr (27-12-1942). In de film was ze 16 jaar, ze zong immers het liedje “Sixteen Going On Seventeen.” Charmian Carr is op 17 september 2016 overleden aan de gevolgen van dementie. Een triest idee.
En ook toen al genoot ik van het prachtige Climb Ev’ry Mountain gezongen door Peggy Wood in de rol van Moeder Overste.

Als je op het internet rondkijkt zijn er nogal wat parafernalia te vinden over de film. Een van de meest interessante vind ik de Google pagina waarop alle actrices en acteurs staan vermeld en waar je op de foto kunt klikken om van ieder van hen informatie te lezen (klik hier).
Hoe vaak ik de film nu heb gezien weet ik niet, maar zo af en toe bekijk in hem nog eens. Het is één van mijn Guilty Pleasures.

Bron afbeeldingen: Pinterest.

17 gedachten over “Guilty Pleasure (2)

  1. G-E-W-E-L-D-I-G-E film. Echt serieus dol op. Op het verhaal. op de muziek, op Andrews. Ik hou niet eens specifiek van musicals trouwens. Deze film is het gewoon en niet alleen door de herinneringen aan m’n oma.

    Like

  2. Wanneer ik een liedje uit The Sound loop mee te zingen thuis, krijg ik enkel vragende blikken van vriend. Die heeft t namelijk nog nooit gezien – hoe bestaat ‘t? In mijn ogen is het ook geen Guilty Pleasure (of plessure..? in de war nu!) maar een klassieker.. Iedereen moet ‘m gewoon eens gezien hebben.. 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Wat bijzonder Harme. Ik heb de film eigenlijk nooit helemaal bekeken.
    De mooie, frisheid van de jeugd tussen de klaterende beekjes en de wit besneeuwde bergtoppen boven de groene alpenweide spraken mij aan. Er straalde zoveel geluk uit, maar ergens halverwege heb ik het altijd opgegeven… Dat doe ik nog steeds bij lange films. Van 50% van de films die ik bekeek heb ik nooit het einde gezien. Musicals zijn sowieso niet aan mij besteed.
    Geniet jij maar lekker verder van je guilty plessure!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s