REAL

Het was geweldig om weer bij mijn zoon, schoondochter en 3 kleinkinderen te zijn. Wanneer je niet zo maar even langs kunt gaan bij mensen die je dierbaar zijn, ervaar ik zulke dagen erg intens. Goed om iedereen weer gezien, gesproken en geknuffeld te hebben. Het waren heerlijke dagen.

Ook het weer werkte aan alle kanten mee. De Zuid Franse zon was volop aanwezig en ik heb even van de lente mogen proeven.

St_Paul

En nu weer verder met het “gewone” leven. Bewust zet ik het woord gewone tussen aanhalingstekens, want het leven is natuurlijk helemaal niet zo gewoon. Iedere dag is een bijzondere dag, als je het wilt zien tenminste.

Maar soms ben ik zo’n geluksvogel dat het bijzondere simpelweg in mijn schoot wordt geworpen. In mijn mailbox dit maal.

Gisteren kreeg ik namelijk een berichtje van iemand waar ik al  heel lang geen contact mee heb gehad. Het was een vriend uit de tijd dat ik bij Drukkerij Mouton & Co in Den Haag werkte. Hij had mij via mijn Blog (her)ontdekt. Wij werkten bij die drukkerij als leerling handzetter en volgden 1 dag in de week bij de Haagse Grafische School de opleiding tot gediplomeerd handzetter, inmiddels een uitgestorven beroep. Het was in de periode 1964-1967.

Op zich was het al heel bijzonder een bericht van hem te krijgen, maar wat het nog specialer maakte was het feit dat hij een foto had meegestuurd.

In die tijd speelde iedere zichzelf respecterende Haagse jongeling in een bandje. Zo ook wij. Onze grote voorbeelden in die tijd waren “The Motions” – “The Golden Earrings” (jazeker, nog met een s op het eind) – “The Outsiders” – “Q 65” om er zo maar een paar te noemen. Ten tijde van de foto heette onze band: REAL. Echt bekend zijn we nooit geworden, maar het samen spelen en wekelijks oefenen was een geweldige periode.

O ja, ik ben degene rechts op de foto, met bijl.

Screenshot_20180327-224158_Messenger.jpg

Bron afbeeldingen: Historische Boekdrukkerij De Arend en R v.d. W.

29 gedachtes over “REAL

  1. dat was alweer een trede hoger dan het Adamo repertoire dat we speelden in de schuur van Jan Westhof. Met jou als frontman Hebben we ook niet een keer opgetreden in Madurodam? Daar ben je al gauw groot. Leuk om te lezen hoe je genoten hebt in Frankrijk.

    Liked by 1 persoon

      1. in die tijd gebruikte ik geen plectrum, maar een oude knoop. Tijdens het spelen bij CJMV of Madurodam schoot die uit mijn vingers en een grote groep mensen, die op onze muziek (jawel!) aan het dansen waren, op de kniën om naar de knoop te zoeken.

        Liked by 1 persoon

  2. Mooi, die herinnering en leuk, zulke verrassingen! Bijzonder detail is dat ik zelf vroeger ook op een drukkerij heb gewerkt. Handzetten nog net gezien, maar zelf al het dtp-tijdperk ingerold. Muziek met een grote bijl… hm, benieuwd naar het genre 🙂
    En Golden Earrings, wel met een ‘s’, maar verdienden ze toen al zoveel dat je ‘Golden Earnings’ schrijft? 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.