Het was geweldig om weer bij mijn zoon, schoondochter en 3 kleinkinderen te zijn. Wanneer je niet zo maar even langs kunt gaan bij mensen die je dierbaar zijn, ervaar ik zulke dagen erg intens. Goed om iedereen weer gezien, gesproken en geknuffeld te hebben. Het waren heerlijke dagen.

Ook het weer werkte aan alle kanten mee. De Zuid Franse zon was volop aanwezig en ik heb even van de lente mogen proeven.

St_Paul

En nu weer verder met het “gewone” leven. Bewust zet ik het woord gewone tussen aanhalingstekens, want het leven is natuurlijk helemaal niet zo gewoon. Iedere dag is een bijzondere dag, als je het wilt zien tenminste.

Maar soms ben ik zo’n geluksvogel dat het bijzondere simpelweg in mijn schoot wordt geworpen. In mijn mailbox dit maal.

Gisteren kreeg ik namelijk een berichtje van iemand waar ik al  heel lang geen contact mee heb gehad. Het was een vriend uit de tijd dat ik bij Drukkerij Mouton & Co in Den Haag werkte. Hij had mij via mijn Blog (her)ontdekt. Wij werkten bij die drukkerij als leerling handzetter en volgden 1 dag in de week bij de Haagse Grafische School de opleiding tot gediplomeerd handzetter, inmiddels een uitgestorven beroep. Het was in de periode 1964-1967.

Op zich was het al heel bijzonder een bericht van hem te krijgen, maar wat het nog specialer maakte was het feit dat hij een foto had meegestuurd.

In die tijd speelde iedere zichzelf respecterende Haagse jongeling in een bandje. Zo ook wij. Onze grote voorbeelden in die tijd waren “The Motions” – “The Golden Earrings” (jazeker, nog met een s op het eind) – “The Outsiders” – “Q 65” om er zo maar een paar te noemen. Ten tijde van de foto heette onze band: REAL. Echt bekend zijn we nooit geworden, maar het samen spelen en wekelijks oefenen was een geweldige periode.

O ja, ik ben degene rechts op de foto, met bijl.

Screenshot_20180327-224158_Messenger.jpg

Bron afbeeldingen: Historische Boekdrukkerij De Arend en R v.d. W.