Het staat in de sterren

Als kind kon ik mezelf gek denken wanneer ik er over nadacht hoe ik op een bol leefde die in het heelal zweefde en bovendien ook nog eens rond de zon en zijn eigen as draaide. Ik kon het niet bevatten en hoe langer ik er over nadacht, hoe minder ik er van ging begrijpen. Planeten, sterren, zonnen, het duizelde me.

Wanneer ik ’s avonds in bed lag en de gordijnen zachtjes weer had open geschoven zodat mijn moeder het niet zou horen, keek ik naar de sterren. Ik  fantaseerde dat ik met een raket naar die verre hemellichamen zou vliegen en zou landen op een planeet die erg op de aarde zou lijken. Of er dan ook mensen zouden leven, daar had ik geen antwoord op. Zelfs niet in mijn fantasie.

Toen ik eens ziek thuis was van school en in bed naar buiten lag te staren, zag ik er één. Een ufo die langzaam aan mijn raam voorbij schoof. Ik ben uit bed gesprongen en met mijn neus plat tegen de ruit gedrukt zag ik hoe het object een tijdje roerloos in de lucht hing. Het zag er niet uit zoals ik een vliegende schotel kende van de tekeningen, maar meer als de dikke sigaren die mijn opa altijd rookte met nog een extra bolletje aan het eind of het begin, dat kon ik natuurlijk niet zien. Plotseling schoot de ufo razendsnel naar rechts, bleef nog even stil hangen en verdween toen in de grijze lucht.

Toen ik ouder werd bleef de belangstelling voor het universum onverminderd bestaan. Ik las science fiction boeken en mijn eerste sf film was 2001 A Space Odyssey. Wat zou ik graag meegegaan zijn aan boord van de Discovery One en geconverseerd hebben met HAL-9000.

Na deze sf film volgde er nog velen. Sommigen waren te simpel voor woorden en niet meer dan een oorlogsfilm in de ruimte of op een andere planeet en altijd met de meest agressieve aliens. Maar er waren ook juweeltjes bij. Slimme, wetenschappelijk onderbouwde films die, nadat ik ze had gezien, nog weken door mijn hoofd bleven rondzingen. Films waarbij er een eerste contact werd gelegd met intelligente en vreedzame extraterrestrials, zoals bijvoorbeeld; Close Encounters Of The Third Kind en Arrival.

Ik verdiepte me verder in de zogenaamde Close Encounters (CE). Dit is een classificatie systeem dat is opgesteld door doctor Josef Allen Hynek en waarin het waarnemen van een UFO (CE-I) tot en met tweezijdige communicatie met aliens (CE-V) zijn onderverdeeld. Er is ook nog een CE-VI die gebruikt kan worden wanneer er sprake zou zijn van blijvende verwonding tot en met dood bij contact met extraterrestrials.

Er is veel, heel veel te vinden op internet over de verschillende waarnemingen met buitenaards leven. Verreweg de meesten vallen onder de CE-I classificatie, maar er zijn ook genoeg meldingen van CE-II tot en met CE-IV te vinden. Ook in Nederland is er een meldpunt voor ufo waarnemingen.

Of ze allemaal op waarheid berusten mag iedereen voor zichzelf uitmaken. Ik ben er van overtuigd dat er een dag zal komen dat er een CE-V contact zal zijn met aliens. Hoe dat gaat uitpakken en of ik dat nog zal meemaken, dat staat in de sterren.

Bron afbeelding: Pixabay

28 gedachten over “Het staat in de sterren

  1. Mooi. Je interesse en fantasie als kind, die is bijgebleven tot in je volwassenheid. Heb jij je waarneming ook gemeld bij dat Nederlandse punt? Of was je nog wat te jong?
    Ik herken de interesse. Niet zozeer in sifi dingen, alswel in het filosoferen over buitenaards leven. Het is een onderwerp waar mijn interesse voor komt en gaat. Zo zie je wel eens een docu op tv voorbijkomen dat ik dan kijk. 🙂
    Ik ben het ook met je eens: ik denk dat er ooit wel contact zal zijn. Waarom ik dit denk? Ik geloof niet dat aarde, als planeet 1 van zoveel, de enige is waar leven mogelijk is. In mijn ogen zou dat een arrogante gedachte zijn. Aarde is ook ooit ergens begonnen (ik geloof in de evolutietheorie inderdaad) en het kan zijn dat er planeten zijn die deze ontwikkelingen ook al ondergaan of later zullen ondergaan. Wij mensen vinden onszelf ontzettend intelligent, denk ik dan altijd, om zoiets als buitenaards leven ‘zomaar’ aan de kant te schuiven. Het zou mij niets verbazen als er al buitenaards leven is, die ons observeren en het hoofd schudden hoe wij mensen onze eigen aardbol aan het vernielen zijn. Maar dat is weer een ander onderwerp 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Ik geloof er ook heilig in en hoop -itt veel SF films- dat het vreedzaam verloopt en we rustig naast elkaar kunnen wonen.
    Overigens gisteren weer een SF film gezien (ook mijn leveringsgenre) Ready Player One, van Spielburg. Niet per se een goeie/sterke film, maar hij liet me een wereld zien die zich voornamelijk in de virtuele wereld afspeelt. Erg arm en eenzaam. Hoop niet dat het ons voorland bleek.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja dat is ook zoiets, de virtuele wereld. En robots. Ik ben zo benieuwd hoe zich dat allemaal gaat ontwikkelen de komende 10 jaar.
      Die film ken ik niet, zie dat hij vrij nieuw is. Bedankt voor de tip.
      En maar hopen dat die aliens zich een beetje haasten, want ik heb niet het eeuwige leven.

      Like

            1. Ja die heb ik gezien en van genoten. Pas zag ik op Netflix de film Event Horizon. Mooi gefilmd met prachtige scenes in een ruimteschip. Misschien ken je hem.

              Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s