Novelle - De Sodomsappel

De Sodomsappel – Hoofdstuk 2 – 2/2

2. Op een steenworp afstand (2/2)

Bij de tent  gekomen trekt Larisa haar short en slipje uit en hurkt neer bij een manshoge agave. Terwijl ze luistert naar het klaterende geluid van de urine op de droge, leerachtige olijfbladeren die rondom haar op de grond liggen, kijkt ze op naar de metershoge bloemstengel die donker afsteekt tegen de met sterren bezaaide hemel. Ze weet dat deze plant na haar bloei is gedoemd te sterven. Onrechtvaardig vindt ze het om maar eenmaal in je leven op je mooist te mogen zijn.
Enkele minuten later ligt ze op haar rug in de slaapzak en bedenkt hoe snel de afgelopen drie weken voorbij zijn gegaan. De periode voor haar vertrek naar het eiland was ze zo intensief met de voorbereiding van haar bergwandeltocht bezig geweest, dat ze zich nu nauwelijks kan voorstellen dat die nu alweer achter haar ligt.

Een paar maanden geleden had ze in een tijdschrift een artikel gelezen over een gemarkeerde wandelroute door het gebergte van het eiland. De superlatieven waarin de auteur van het stuk zich uitputte, in samenhang met haar voorliefde voor eilanden, hadden haar nieuwsgierig gemaakt. Nu ze op de voettocht terugkijkt was vooral het alleen zijn haar veel zwaarder gevallen dan ze van te voren had kunnen vermoeden.
De eerste nachten had ze maar moeilijk de slaap kunnen vatten. Woelend in haar slaapzak had ze zich in de kleine koepeltent eenzaam en nietig gevoeld te midden van de imponerende natuur rondom. Vooral de derde nacht staat haar nog helder voor de geest. Die nacht was het zo een noodweer geweest, dat ze er sterk aan had getwijfeld of de tent bestand zou zijn tegen zoveel geweld. Donder en bliksem, hagel en windstoten waren van zo’n langdurige hevigheid, dat ze zich had voorgenomen de volgende ochtend rechtsomkeert te maken. Het grootste deel van de nacht had Larisa met haar kleren aan en de rugzak binnen handbereik bibberend in haar slaapzak gelegen. Pas toen na uren de bui was afgedreven naar het westen, was ze uitgeput in slaap gevallen. Toen ze de volgende ochtend was ontwaakt en de tent had opengeritst, steeg de zon juist boven de bergkammen en had de damp uit de lager gelegen gedeeltes doen opstijgen. Haar angst van die nacht was op slag verdwenen, was haar zelfs kinderachtig voorgekomen. En op het moment dat ze door de dunner wordende ochtendnevel in de verte het glinsterende water van de zee had gezien, had ze besloten zich niet te laten klein krijgen.

Vanuit haar kleine koepel luistert Larisa naar de spaarzame geluiden van de nacht. In de verte de schreeuw van een vogel, rond de tent de wind die af en toe de bladeren zachtjes laat ritselen. Ze rolt op haar zij en trekt haar benen hoog op. Ze fantaseert over de weldadigheid van het ligbad bij haar ouders, ruikt de bedwelmende geur van de jasmijnolie die in vette kringetjes op het wateroppervlak drijft en voelt hoe het warme water haar omarmt en haar lichaam langzaam reduceert tot gewichtsloosheid.

Bron afbeelding: Pinterest

15 reacties op “De Sodomsappel – Hoofdstuk 2 – 2/2

  1. Wat een schrijven 😊 Heb express gewacht tot ik wat meer tijd had, kon ik lekker wat doorlezen. Mooi verhaal. Benieuwd naar het vervolg…

    Liked by 1 persoon

  2. Soms onderneemt een mens dingen in zijn leven omdat hij die zo graag wil, maar eens het er is, dan overvalt je vaak de angst, de eenzaamheid en de vraag ‘waarom heb ik dit gewild?’ Dat gevoel zit helemaal in jouw verhaal. Zo beeldend en vol indrukken. Ik was er zelf. Ik heb ervan genoten. Heerlijk met zo’n warm bad als afsluiter en goedmaker.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik wens mij zelf op die plek.
    Het weer hier is alleen maat koud.
    Vriendelijke groet,

    Like

  4. Een wens om ook eens te doen. Als ik over die ene nacht lees dan wordt ik toch een beetje terughoudend.
    Mooi. 👍👍👍

    Liked by 1 persoon

  5. Mooi beschreven! Ik zou zo met Larisa mee willen wandelen!

    Liked by 1 persoon

  6. Je weet zo’n situatie knap te beschrijven Harme.

    Liked by 1 persoon

  7. Ik leef mee met haar eenzaamheid die ze zelf opgezocht heeft.
    Zo’n ligbad heb ik al tijden niet meer. Ik houd het bij een frisse douche.

    Liked by 1 persoon

  8. Ik lees geboeid mee. En voel mee in eenzaamheid, natuurelementen en vooral warme bad.😊

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: