De Sodomsappel – Hoofdstuk 3 – 1/1

3. Bezwangerd van herinneringen (1/1)

 

De wind die gewoonlijk tegen negen uur vanuit zee opsteekt en voor de nodige verkoeling zorgt, laat nog op zich wachten. Met haar voeten wadend door het water loopt Rivka langzaam in de richting van het restaurant. In het natte zand langs de vloedlijn trippelt een groepje strandlopers voor haar uit, onderwijl druk naar voedsel
zoekend door met hun spitse snavels telkens in het zand te pikken.
Het komt Rivka voor of op deze ochtend haar zintuigen meer dan anders beelden, geluiden en geuren koppelen aan het verleden. Het zachte ruisen van de zee, de zoetkruidige geur van de maquis en de vage contouren van het eiland Monte Cristo aan de horizon zijn bezwangerd van herinneringen. Is het mogelijk dat het negentien jaar geleden is dat ze hier tijdens een vakantie op dit tijdstip bijna dagelijks met Gerard had gelopen? Kan het bestaan dat zoiets concreets als tijd, als meetbare seconden, uren en jaren, een abstractie is geworden?

Voor Rivka was dat dagelijks terugkerende ritueel met Gerard steeds een van de heerlijkste momenten van die vakantie geweest. Genietend van de niet te warme ochtendzon op hun lichaam, nog loom van het vrijen en het slapen en het opnieuw vrijen, kuierend door het lauwe water, op weg naar het restaurant om op het terras croissants te eten en cappuccino te drinken. Op een van die ochtenden had ze geweten dat Gerard en zij vanaf dat moment niet langer met z’n tweeën zouden zijn. Toen ze het aan hem had verteld, onderwijl nippend aan haar koffie, had hij haar met opgetrokken wenkbrauwen en rimpels op zijn voorhoofd, ongelovig aangekeken en gevraagd hoe ze dat in godsnaam kon weten. Rivka had haar schouders opgetrokken en met een mysterieuze glimlach gezegd: ‘Hoe ik het weet begrijp ik zelf ook niet, maar dat het zo is weet ik zeker.’
Tot op de dag van vandaag weet ze zich nog precies te herinneren hoe hij haar toen had aangekeken: met grote, donkere pupillen. Zo donker waren zijn ogen ook vaak geweest als hij haar lichaam had gestreeld en haar had gezegd hoe mooi ze was en hoe opgewonden hij van haar raakte. Toen ze na die vakantie weer thuis waren gekomen en ze een zwangerschapstest had gedaan, bleek haar voorgevoel juist te zijn geweest.

Een felgekleurde strandbal rolt tegen Rivka’s benen. Ze bukt zich en raapt hem op. Een jongetje van een jaar of vijf, met oranje zwemvlindertjes rond zijn bovenarmen, komt naar haar toe hollen en kijkt haar afwachtend aan. Gedurende een fractie voelt ze de neiging in zich opkomen de bal met iets lek te steken, of het ding zo ver mogelijk in zee te gooien. Maar ze legt hem in de reikende handen van het kind zonder ook maar een woord tegen hem te zeggen en loopt verder in de richting van het restaurant.

Bron afbeelding: Pinterest

8 gedachten over “De Sodomsappel – Hoofdstuk 3 – 1/1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s