Norwegian Wood

Toen ik vanmorgen de bocht van het smalle fietspad omkwam, was zij daar plotseling.

Midden in het bos zat zij op de tronk van een afgezaagde boom. De fluit waarop ze vol overgave speelde bracht een hoog, enigszins schel geluid voort. Ik herkende de melodie als het nummer Norwegian Wood van The Beatles.

Zij zat in kleermakerszit, of in de open lotushouding. Het verschil tussen die twee is me nooit helemaal duidelijk geworden, of misschien zijn het gewoon twee verschillende woorden voor dezelfde houding en waren kleermakers per definitie verlicht.

Op de grond lagen verschillende opengeslagen partituren. Ze waren als in een waaier rondom haar uitgespreid. Op haar hoofd droeg ze een soort muts die nog het meest weg had van een tulband. Haar lange grijze haar bewoog zachtjes in de wind.

Het geheel deed me denken aan een sprookje dat ik als kind ooit in de Efteling had gezien. De waterlelies waren hier vervangen door de partituren. Het zou me niet hebben verbaasd als er als publiek konijnen, herten, vossen en allerlei soorten vogels ademloos naar haar hadden zitten luisteren.

Ik fietste langzaam verder, me onderwijl afvragend of het onbeleefd zou zijn te stoppen om naar haar te luisteren. Het feit dat ze kennelijk volledig in zichzelf opging weerhield me daarvan. Wellicht had ze genoeg aan de belangstelling van de imaginaire fauna.

Abrupt hield het geluid van de fluit achter mij op en toen ik stopte en omkeek was de vrouw in geen velden of wegen meer te bekennen. Ik draaide om en fietste terug naar de plek waar ik haar zo-even nog had zien zitten spelen. Maar er was helemaal niets meer te zien. Geen fluitspelende vrouw en ook geen partituren. Het enige wat ik zag was het platgetreden gras rondom de afgezaagde boomstam waar zij zonet nog op had gezeten.

Was ik gek geworden of had ik zojuist een spontane hallucinatie? Nogmaals inspecteerde ik de plek waar ik de vrouw had gezien, maar ze was weg en bleef weg.

Ik stapte weer op mijn fiets en terwijl ik langzaam trappend verder fietste floot ik in gedachten verzonken zachtjes een van de mooiste Beatles nummers ooit geschreven.

 

Bron afbeelding: © Harme van Kamp - Amsterdam

19 gedachten over “Norwegian Wood

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s