MANTRA VAN DE GELIEFDEN 

Heb je wel eens stilgestaan 
en omgekeken 
naar de bleke volle maan 
en van beminden 
de stemmen gehoord 
onuitwisbaar 
heb je wel eens geluisterd 
naar je adem 
de fluisteringen 
uit het verleden 
van hen die je hebt liefgehad 
heb je wel eens stilgezeten 
en je ogen gesloten 
als een Boeddha 
en de geuren geroken 
uit voorbije tijden 
van hen die je hebt mogen beminnen 
dat dan de tranen komen
en het land doen verdrinken
heb je wel eens 

het is de mantra 
van de geliefden 
die je verloren hebt 
nooit zul je het echt 
kunnen vergeten 
de vingerafdrukken 
die door de tijd heen 
op je huid zijn achtergelaten 
door beminden