De Sodomsappel – Hoofdstuk 17 – (1/2)

De Sodomsappel
September 1989. Rivka, een 43 jarige vrouw, gaat terug naar het eiland
waar haar dochter Rebekka 18 jaar geleden is verwekt. Rebekka was
verslaafd aan harddrugs en is op 17 jarige leeftijd overleden. Rivka hoopt
op het eiland met zichzelf in het reine te komen met betrekking tot de
dood van haar dochter en een antwoord te vinden op de vraag of en zo ja
hoe ze verder wil met haar leven.
Larissa is een 23 jarige vrouw die na een wandeltocht in de bergen van
het eiland op dezelfde camping terechtkomt als die waar Rivka een
bungalow heeft gehuurd. Larissa worstelt nog met de verwerking van een
stukgelopen liefde. 
Uiteindelijk zal de ontmoeting tussen deze twee vrouwen desastreuze
gevolgen hebben.

17. Het wachten (1/2)

Larissa had onrustig geslapen die korte nacht, vaak was ze wakker geschrokken en er waren rare dromen waarin ze voortdurend vast zat met haar benen op de momenten dat ze ergens naar toe moest lopen. Om kwart over negen had ze besloten op te staan. Ze had een bijna koude douche genomen en zich aangekleed.
Het verhaal dat Rivka haar die nacht had verteld, had de hele tijd door haar hoofd gespookt. Ze had het maar moeilijk van zich kunnen afzetten. Het was bijna onmogelijk aan iets anders te denken.

Nu ze langs het strand liep en de alweer warme ochtendlucht inademde, voelde ze langzaam het wollige gevoel uit haar hoofd verdwijnen. Het strand was op dit tijdstip nog rustiger dan anders en was bijna uitgestorven. Ze kneep haar ogen samen en keek omhoog. Hoewel de zon weer aan de hemel stond, zag ze dat de lucht er anders uitzag dan de afgelopen dagen. Boven zee waren grijze wolken samengepakt die langzaam in de richting van de kust dreven. Ze vroeg zich af of er misschien regen op komst was.
Tijdens het slenteren langs de vloedlijn overdacht ze hoe ze het contact met Rivka vandaag zou gaan aanpakken. Zou ze haar opzoeken in de bungalow of wachten tot Rivka naar haar toe kwam, of misschien was het wel zo dat ze haar straks zou zien, wanneer ze zou gaan ontbijten. En hoe zou ze er aan toe zijn na vannacht, dacht ze. Zou het feit dat ze haar verhaal eindelijk aan iemand heeft kunnen vertellen haar een beetje hebben opgelucht?
Na het ontbijt van cappuccino met een croissant, die ze maar voor de helft had opgegeten, bleef Larissa nog een tijdje op het terras van het restaurant zitten. De zon was inmiddels verdwenen achter donkere bewolking, maar de temperatuur was nog altijd aangenaam.
Rivka had ze nog altijd niet gezien. Ze was niet op het strand, zat niet bij haar bungalow en ook hier bij het restaurant was ze niet.
Opnieuw dacht ze er over na hoe ze weer contact zou zoeken met haar. Misschien moest ze maar gewoon naar de bungalow lopen en bij haar aankloppen. De kans dat ze nog in bed lag was niet uitgesloten, maar dat risico moest ze dan maar nemen. Ze moest Rivka zeker niet het idee geven dat ze haar nu probeerde te ontlopen.
Op weg naar de vakantiewoning nam ze zich voor Rivka zoveel mogelijk te steunen tijdens deze voor haar zo moeilijke periode. Hoe ze dat zou gaan doen, daar had ze eerlijk gezegd nog geen idee van. Misschien kan ik wel voorstellen met haar in de auto mee terug naar huis te rijden. Ze had immers gezegd erg tegen de terugreis op te zien. Wat ze dan met haar vliegticket zou moeten, zou ze dan later wel bedenken wanneer het zo ver kwam.
Aangekomen bij het huisje klopte ze zachtjes op de deur. Ze wachtte een tijdje, maar er kwam geen reactie. Nogmaals klopte ze, luider nu. Ze legde haar oor op de houten deur en luisterde of ze iets hoorde. Maar ook nu gebeurde er niets. De gordijnen waren dichtgeschoven en ook toen ze op het raam tikte, bleef het binnen doodstil.
Larissa dacht even diep na en voelde toen voorzichtig of de deur op slot zat. Toen ze de klink omlaag deed en tegen de deur duwde voelde ze dat hij niet was afgesloten.
‘Rivka,’ riep ze door de kleine kier, ‘ben je daar?’
Er kwam geen enkele reactie. Toen besloot ze de deur verder open te duwen en stapte de schemerige ruimte binnen.
Direct zag ze dat het bed onbeslapen was en dat Rivka niet in het huisje aanwezig was. Op het bed lagen kleding en lingerie die daar in desinteresse leken te zijn neergegooid. Ze keek verder rond en zag in de doucheruimte haar make-up spullen liggen en in een glas stond een tandenborstel.
Ze liep weer naar buiten en ging op de stoel onder de olijfboom zitten. Op de grond lagen sigarettenpeuken en er stond nog een glas half gevuld met water. Ook stonden er de slippers die Rivka vannacht had aangehad.
Larissa hield haar handen voor haar gezicht en ademde een paar keer diep in en uit. Hoe ze zich er ook tegen verzette, ze kon niet voorkomen dat er zich een gevoel van ongerustheid bij haar naar binnen vrat.

Morgen (zondag 02/09) deel 2 van Hoofdstuk 17
Bron afbeelding: Pinterest

7 gedachten over “De Sodomsappel – Hoofdstuk 17 – (1/2)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s