Slagwiel

Afgelopen vrijdag was Hakema naar het centrum van de stad gefietst. Hij moest er een aantal zaken regelen die geen uitstel meer duldden. Het was goed fietsweer met af en toe een flets zonnetje en niet al te veel wind.
Er liepen veel toeristen op de gracht die hij behendig omzeilde waarbij hij af en toe zijn grote zwarte fietsbel gebruikte. De toeristen hadden er kennelijk geen idee van dat er behalve voetgangers ook ander verkeer over de grachten moest. Met rolkoffers of zomaar slenterend hand in hand liepen ze midden op de weg.
Links van hem vanaf een brug over de gracht zag hij een jonge vrouw op haar fiets aankomen. Ze was volledig geconcentreerd op haar telefoon en kwam volgens Hakema veel te hard de burg af rijden.
Plotseling voelde hij een enorme klap tegen zijn achterwiel en moest grote moeite doen overeind te blijven. Toen hij zijn evenwicht weer had hervonden en met zijn fiets naar de kant van de weg wilde lopen bemerkte hij dat het achterwiel totaal vast zat. Eén blik van hem maakte duidelijk dat er een enorme slag in het wiel zat waardoor het volledig klem was komen te zitten tussen het frame van de fiets.
Hakema keek in de richting waarin de vrouw fietste en riep naar haar of ze misschien even zou kunnen stoppen. Het enige dat de vrouw deed was naar hem omkijken en met verhoogde snelheid doorfietsen om te verdwijnen in het stadsgewoel.
‘Stom wijf,’ riep Hakema haar na en hij voelde zijn bloed koken. Niemand schonk verder enige aandacht aan hem.
Hij onderwierp het wiel aan een grondige inspectie en trapte er een paar maal tegen, maar zag dat het een hopeloze zaak was. Er was geen beweging meer in te krijgen. Via zijn smartphone vond hij een fietshersteller op een paar honderd meter afstand. Zeulend met zijn fiets, waarbij hij het achterwiel aan de bagagedrager van de grond moest tillen, kwam hij bij de fietsenmaker aan.
Aan de vrouw van midden veertig, zo schatte Hakema, legde hij uit wat er was gebeurd en met welk resultaat. De vrouw inspecteerde de fiets met een kennersoog en zei dat het inderdaad een slagwiel betrof dat niet meer was te repareren en dus vervangen moest worden. Prijs € 95,00 en over drie uur zou hij klaar staan. Hakema stemde er natuurlijk mee in, want wat moest hij anders.
De drie uur die hij zoet moest brengen met wachten heeft hij doorgebracht in het Allard Pierson Museum dat daar in de buurt was, bij de tentoonstelling De wereld in kleur. Kleurenfotografie voor 1918. Elk nadeel heeft zijn voordeel dacht Hakema toen hij in het museum rondliep.
Toen hij na drie uur zijn fiets ging ophalen, en weer in de buurt van de rijwielhersteller kwam, glom het nieuwe achterwiel hem al van verre tegemoet.

32 gedachten over “Slagwiel

  1. Foei, zo’n woorden mag je niet zeggen, laat staan roepen:)

    Maar ik zou hetzelfde hebben gedaan, zo unfair! Die vrouw is niet stom, maar sluw.

    En dan nu al die extra kosten…..

    Gelukkig maakte de tentoonstelling toch ietsje goed.

    En nu….. tot rust komen en blijven ademen:)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s