Vandaag gaan mijn emoties meer met me op de loop dan andere dagen. Een mengeling van weemoed en opwindend-verwachtingsvolle gevoelens. Er staat iets te gebeuren dat de dagelijkse routine in mijn leven zal gaan veranderen.

Saint-Paul-de Vence is een mooi oud Frans dorp dat op een heuvel ligt en is omsloten door stadsmuren. Het ligt in het departement Alpes-Maritimes (regio Provence-Alpes-Côte d’Azur) en telt zo’n 3400 inwoners. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Grasse.

St_Paul_01

Er zijn een aantal bekende wereldburgers gestorven zoals: de kunstschilder Marc Chagall, de auteur James Baldwin en de Nederlandse voetballer Dick van Dijk.

Marc_Chagall_Graf

Maar het is niet om deze mensen dat ik van het dorp ben gaan houden. De ware reden is dat mijn zoon en zijn gezin er ruim 4 jaar hebben gewoond en ik hen daar geregeld heb  opgezocht.

Hebben gewoond schrijf ik, want vanaf morgen wonen en werken ze in Nederland, na in totaal bijna 8 jaar in Frankrijk te hebben gewoond en gewerkt. Ze vertrokken in 2011 met z’n drieën richting Parijs en komen morgen met z’n vijven terug.

Vandaag is voor mij dus een dag vol gemengde gevoelens. In de eerste plaats natuurlijk heerlijk dat ze dichterbij komen wonen en dat ik vanaf morgen “gewoon even bij ze kan langswippen.” Maar toch ook: wat zal ik de dagen met hen aan de Côte d’Azur gaan missen. Rondslenteren in het dorp en op een terrasje neerstrijken voor een ijsje of een glas wijn, ontbijten op hun balkon of aan de Middellandse Zee in de nog milde ochtendzon, wandelen of sleetje rijden met mijn kleinkinderen in de bergen, mijn kleindochter helpen met het zadelen van het paard dat ze die ochtend zal gaan berijden.

Het is zo’n moment in mijn leven dat er iets wezenlijks gaat veranderen. Er wordt een periode afgesloten die nooit meer zal terugkeren en een nieuwe fase staat te beginnen. Zo hoort dat te gaan in een mensenleven.

Maar ik merk dat het afsluiten van intens beleefde perioden mij meer moeite kost dan, pak weg, 20 jaar geleden. Ik ben me nu veel meer bewust van het definitieve ervan, van het onomkeerbare. De tijd is weer eens met me op de loop gegaan en de tijd kennende krijg ik niet de gelegenheid dingen nog eens over te doen. Ik heb me er bij neer te leggen.

Vandaag heb ik daar meer moeite mee dan andere dagen, het maakt me weemoedig.