De laatste tijd wordt er veel geschreven en gesproken over “Het Klimaat”, het zal niemand ontgaan zijn. Dat is niet zo vreemd natuurlijk, want er schijnt iets aan de hand te zijn met onze aarde. Opwarming, CO2 uitstoot, oprukkende woestijnen, smeltende poolkappen, de doemberichten zijn niet van de (vervuilde) lucht.

Heel erg natuurlijk allemaal en ik doe op micro niveau mijn best om die opwarming zo langzaam mogelijk te laten plaatsvinden. Zo langzaam mogelijk schrijf ik, want ik ben er van overtuigd dat wij als mensen het proces niet (meer) kunnen keren. Te laat, eigen schuld, dikke bult.

Maar zoals steeds, heeft ook dit nadeel weer een voordeel. Dagelijks geniet ik van de nieuwe woorden die worden toegevoegd aan iets dat ik het Klimaatvocabulaire noem.

Van de schier eindeloze reeks nieuwe woorden hieronder een aantal voorbeelden:

  • Klimaatleerling
  • Klimaatspijbelaar
  • Klimaatdepressie
  • Milieumelancholie
  • Vliegschaamte
  • Treintrots
  • Ecorexia
  • Klimaatobsessie
  • Klimaatapathie
  • Ecoterrorisme
  • Klimaatdrammer
  • Klimaatontkenner

Die laatste is natuurlijk de meest pragmatische. Als je het hele klimaat ontkent dan hoef je je nergens druk om te maken.
Fijn weekeinde.