De Wolkenfabriek

Vanuit het raam van de woonkamer zie ik hem ieder dag. Het is een gewoonte geworden om er ’s morgens even naar te kijken. Hij liet mij duidelijk zien vanuit welke richting de wind die dag waaide.

Op voor ons winderige landje zeldzame dagen kon ik ook zien wanneer er totaal geen wind was, dan steeg de witte rook uit de metershoge pijp recht omhoog. Dat vond ik steeds het mooiste beeld: die witte wolken die recht omhoog de lucht ingingen, alsof op een koude vorstdag de centrale zwaar zijn adem zichtbaar uitblies.

Ooit hoorde ik een moeder tegen haar dochtertje zeggen dat het “de wolkenfabriek” was en dat was precies wat het leek, zeker op die windstille dagen. Dat die uitgestoten wollige witte wolken stoffen bevatte die we liever niet in de atmosfeer hebben, was bijna onwaarschijnlijk. Zoiets moois en wit kan toch niet…?

Maar sinds een paar dagen komt er geen rook meer uit de pijp. De Hemwegcentrale is opgehouden met zijn adem uitblazen. De Hemwegcentrale is overleden. En dat doet bij mij toch een beetje pijn.

Bron afbeelding: ANP via Het Parool

Harme van Kamp