Dit nooit meer

Sculpture: Jean-Marie Fondacaro – foto Harme van Kamp (2017) Gisteren weer teruggevlogen van Nice naar Amsterdam. Mooi natuurlijk dat zoiets in minder dan twee uur gepiept is. De tijd die je eerder op de luchthaven doorbrengt niet meegerekend, want dan wordt het aanzienlijk meer. Maar al met al is er met de trein, bus of auto niet tegenaan te rijden. Ook niet qua kosten, want wanneer je maar ruim van tevoren boekt, vlieg je voor een appel en een ei. En toch….? Ik houd niet van vliegen. Zeker niet op de continentale vluchten. Te veel mensen in een te kleine … Lees verder Dit nooit meer

Marc Chagall

Het voelt bijzonder om weer aan de Côte d’Azur te zijn. De lucht die ik hier in Saint Paul de Vence inadem ruikt zo anders dan de lucht in Amsterdam. Vol van kruidige geuren. Vijg, eucalyptus en lavendel geuren nog sterk, zelfs, of misschien juist, in dit jaargetijde. Ook het licht is hier anders dan in Nederland. Het is mooi zacht nu. Niet het niets onthullende, scherpe licht van de Zuid Franse zomers, maar meer gefilterd zodat de ondraaglijke lichtheid ervan heeft plaatsgemaakt voor een aangename zachtheid. De schemering valt vroeg in en duurt lang in de nauwe straatjes. Geluiden … Lees verder Marc Chagall

Mare

Bloggen vanaf Schiphol, ik heb het nog niet eerder gedaan. Maar voor alles is een eerste keer zo zie je maar. Ik wacht op mijn vlucht naar Nice waar mijn zoon met zijn gezin in de buurt woont.. Nieuwe kleindochter bezoeken. Ik ga haar voor de eerste keer aanschouwen. Ben natuurlijk reuze benieuwd. Bijzonder weer zo’n nieuw mensje op de wereld. God zij dank is ze erg welkom. Dat zeg ik omdat ik gisteren een documentaire op tv zag over een meisje dat eigenlijk niet welkom was op deze wereld. Al heel jong uit huis geplaatst en van instelling naar … Lees verder Mare

Opgebrand???

Dat was de titel van mijn eindscriptie voor de opleiding van B-verpleegkundige.Mijn onderzoek ging over burn-out factoren binnen een afdeling voor ouderen psychiatrie.Het bleek  dat er nogal wat factoren waren en ik deed dus een aantal aanbevelingen om de stress factoren op de werkvloer te verminderen.Of er ooit iets mee is gedaan weet ik niet, want direct na mijn afstuderen ben ik ergens anders gaan werken. De tijd dat ik dit onderzoek deed ligt al ver achter mij, maar ik moest er vanmorgen weer aan terugdenken toen ik hoorde dat het de “Week van de werkstress” was. Het blijkt dat … Lees verder Opgebrand???

Tijd voor optimisme

Charles Groenhuijsen, wie kent hem niet als verslaggever en presentator bij verschillende nieuwsprogramma’s bij de NOS.Buiten deze functies is hij al zijn hele werkzame leven actief als journalist in binnen- en buitenland..Tegenwoordig werkt hij als zzp’er en laat zich inhuren als interviewer of als spreker, dagvoorzitter of discussieleider bij evenementen.Nou die Charles Groenhuizen heeft een nieuw boek geschreven met als titel: “Optimisten hebben de halve hele wereld”.In dit boek noemt hij 96 zogenaamde “tipping points”. Dit zijn zaken die goed gaan in de wereld.En die zijn volgens Groenhuijsen grotendeels te danken aan optimisme.Een optimistische levenshouding is van cruciaal belang voor … Lees verder Tijd voor optimisme

Bioritme

Op 5 november schreef ik  dat ik er even niet zou zijn omdat ik naar New York ging.Week vakantie, verjaardagscadeau.Omgevlogen die dagen.Wel erg genoten van “the city that never sleeps”. En nu is het dan maandag 13 november en zit ik weer thuis achter mijn pc.Met een duffe kop, dat wel. .Mijn biologische klok is namelijk van slag.Mijn bioritme is in de war, zoals dat tegenwoordig heet.Dat komt doordat ik verschillende tijdzones heb doorkruist.En dat dus twee keer in zeven dagen.Ik heb last van een jetlag. Eigen schuld, dikke bult natuurlijk.Ik had ook thuis kunnen blijven, had ik in ieder geval … Lees verder Bioritme

New York

Het is koud in New York.In drie dagen tijd is de temperatuur gedaald van 20C naar 0C op het moment van schrijven.En dat is niet alles, want als gevoelstemperatuur wordt -6C opgegeven., wat wordt veroorzaakt door een snijdende noordenwind. De inwoners van New York passen zich ogenschijnlijk zonder veel moeite aan.Liepen ze drie dagen geleden nog in T-shirt, korte broek en sweatshirt op straat, nu loopt iedereen weggedoken in dikke winterjassen en draagt men wollen mutsen.Zelfs de hondjes hebben winterpakjes aan. Toch blijft het humeur van de gemiddelde New Yorker onveranderd.Men blijft beleefd en behulpzaam naar elkaar en ook naar een … Lees verder New York

Survivor Trees

Het 9/11 Memorial Monument in New York is een indrukwekkend eerbetoon aan alle slachtoffers van de ramp.Precies op de plaats waar de Noord- en Zuid torens hebben gestaan zijn nu twee enorme vierkante waterbassins van dezelfde afmetingen als de torens geweest zijn. Langs de vier wanden stroomt water omlaag. In de bodem is een kleiner vierkant gat waarin het water vervolgens verder omlaag stroomt, de donkere aarde in.Langs de randen is een koperen reling gemaakt waarop de namen van alle slachtoffers staan vermeld (zie 9/11 memorial).Rondom dit monument zijn talloze witte eiken gepland. Toen ik daar rondliep zag ik tussen … Lees verder Survivor Trees

Lach en traan

Ik heb altijd een grote hekel aan kappers gehad.Ook als twaalf jarige al toen er nog in het geheel geen sprake van was dat ik mijn haar, net als The Beatles en The Stones, wilde laten groeien.Kappers deden namelijk nooit wat je van ze vroeg.Mijn vaste vraag was altijd: “Niet te kort graag kapper,”Maar de manier waarop hij dan zijn hand door mijn stugge blonde haar haalde, wist ik al dat het weer “coupe bloempot” zou worden.Vooral mijn vader was degene waar ik periodiek heftige strijd mee leverde over het al dan niet naar de kapper gaan.Ik vond het nooit nodig en … Lees verder Lach en traan

God only knows

De tijd, het stromend getij gaat nu zo snel en het verval zo steil, alles werd weggespoeld. Kom nu forellen, mijn herinneringen spring met de verse krachten en met de eerst wilde geuren tegen de stroom. M. Vasalis  (1909 – 1998) Gisteren, 01 november, was het Allerheiligen.Op Allerheiligen was het dan zover.Gisteren ben ik begonnen aan mijn 71ste levensjaar.Sinds gisteren loop ik al 70 jaar rond op deze aarde. Nou ja lopen, de eerste jaren was het natuurlijk  meer kruipen.en schuifelen.De vraag is nu hoe lang lopen voor mij ook werkelijk lopen blijft en wanneer het opnieuw over gaat in … Lees verder God only knows